Vernieuwbouw van een Langgevelboerderij

Hans Verstuyft

Een oude boerderij heeft zijn charmes maar primitief wooncomfort heeft dat niet. Aantrekkelijk zijn vooral de vorm, de landelijke sfeer en de authenticiteit. De bewoners van een groot stuk voormalige landbouwgrond aan de rand van de Antwerpse agglomeratie besloten daarom het advies van architect Hans Verstuyft te volgen en tot vernieuwbouw over te gaan. Het resultaat is een overtuigende mix van authenticiteit en moderniteit. Wonen in agrarische charme, maar wel naar hedendaagse normen.

---

DE LEEFRUIMTEN

---

Mix van materialen
“De boerderij die er stond was er een van het type langgevel. Die vorm hebben we behouden. We kregen echter de beperking dat er maar duizend kubieke meter woonruimte mocht komen en dat stelde ons wel voor een uitdaging.” De architect loste dit aan de zijde van de leefruimtes op door een gang – en de loze ruimte die deze impliceert – te elimineren. De bewoners begeven zich vrijelijk doorheen de woonkamer en de leefkeuken naar het terras en gebruiken daarvoor de looproute langs de ramen. Een grote betonnen haard met schouw fungeert als roomdivider, zonder overigens het gevoel van ruimtelijke eenheid te doorbreken. Binnen dit blok is plaatsgemaakt voor een ijzeren draaitrap die naar een wijnkelder leidt. “Het was nog een heel huzarenstuk om die trap erin geplaatst te krijgen”, herinnert Hans Verstuyft zich. “Maar het beton heeft nog een andere functie dan een bouwtechnische. Ik heb opzettelijk moderne elementen in het ontwerp verwerkt om elke indruk van een fermette te voorkomen. De zuiderse oriëntatie van de boerderij was goed, de randvoorwaarden om de implanting te gebruiken perfect, maar wat op de fundamenten ervan zou verrijzen moest wel meer allure krijgen. Vandaar de mix van baksteen, beton, hout en metaal; vandaar ook de speelse elementen hier en daar, zoals een laag raampje in de achterwand van de woonkamer, dat oogt als een schilderijtje.”

---

DE SLAAPVLEUGEL

---

Andere associaties
De inkomhal, met zijn hoge en imposante voordeur, vormt de scheiding tussen de leefvleugel en de slaapvleugel van de woning. Die laatste is weer keurig verdeeld in een gedeelte voor de kinderen en een voor de ouders. Ook hier dezelfde combinatie van steen met een authentieke uitstraling en moderne materialen die zorgen voor hedendaags comfort. Vanuit elke kamer is er een prachtig zicht op de omliggende tuin. Maar in dit gedeelte van de woning wordt ook merkbaar dat ze niet enkel geïnspireerd is op de langgevelboerderij of in ieder geval niet uitsluitend die associatie oproept. Ze heeft ook de allures van een Romeinse villa en roept met de witte muren en rode dakpannen een mediterraan levensgevoel op.

---

TERRAS

---

Barbecues annex open haard
Hoezeer de bewoners van een prettige en wat zuiderse levensstijl genieten, werd al duidelijk aan de hand van de keuken. De buitenkeuken doet daar echter nog een schepje bovenop. Er staat een barbecue die ook als open haard kan worden gebruikt. De muren, de vloer en het dak, die doorlopen van binnen naar buiten, benadrukken de eenheid tussen interieur en exterieur. Vanaf het terras is er zicht op de schuur. ‘Geboerd’ wordt hier al jaren niet meer, maar de herinnering aan de aangename en gezonde aspecten van het boerenbestaan worden in ere gehouden in en om deze unieke woning, die van een afstandje bezien een klein beetje lijkt te zweven boven de grond en misschien ook in de tijd. Hans Verstuyft bewijst met deze hedendaagse en eigen interpretatie van de langgevelboerderij dat architectuur de schoonheid van een locatie en tegelijk de band met de historie van een plek goed voelbaar kan accentueren.

---

DE TUIN

---

Een herrezen schuur
Omgeven door velden en boomgaarden, en met een lange oprijlaan vanaf de weg, ligt de woning ogenschijnlijk ver weg van de bewoonde wereld. “De tuinarchitect heeft gezorgd voor een groene omgeving met veel variatie, zodat je niet tot in het oneindige kijkt”, zegt Hans Verstuyft. “Voor een tuin waarin steeds iets gebeurt dus. De oude schuur die zich naast de boerderij bevond, stond op instorten, maar die hebben we opnieuw weten op te bouwen, met nieuwe houten deuren, maar wel in hetzelfde patroon.” Bouwtechnisch verjongd, maar met behoud van de oorspronkelijke uitstraling. Zo’n effect is een delicate evenwichtsoefening. De keuze van een materiaal dat net even anders uitpakt dan verwacht, kan het al teniet doen. “Voor het dak hebben we daarom recuppannen uit Bourgondië gebruikt. Het mos zat er nog op toen ze hier arriveerden.” Wat Hans Verstuyft in deze schuur op beperkte schaal bewerkstelligde, deed hij op grotere in de woning zelf.

Editor: Media Team

Tekst: Gebaseerd op een tekst van Jeroen Kuypers

Fotografie: Piet-Albert Goethals