Categorieen
Artikelen
Partners
Categorieen
Artikelen
Partners
Een ruimtelijk huis van eenendertig meter breed is een zeldzaamheid tegenwoordig. De langgerekte L-vorm stelde de architecten in staat de woning veel allure te verlenen, zoals blijkt uit de fraaie witte gevelsteen, de riante inkomhal en de balustrade op de eerste verdieping. Tegelijk is deze villa uiterst praktisch ingericht, met een multifunctionele mancave in de kelder en een poolhouse in het verlengde van de bijkeuken. “Het was onze bedoeling deze opdrachtgevers na hun verhuizing niet alleen winst in ruimte te bieden maar vooral meerwaarde in comfort en beleving”, zegt interieurarchitect Bart Appeltans.
Toonzetter voor ruimtelijke beleving
De villa imponeert door zijn breedte, het zwart-witcontrast tussen de gevel en de ramen maar ook door de ligging. De landelijke omgeving wordt gekenmerkt door dennenbossen, ooit bedoeld voor de nabijgelegen mijnbouw. “Toen het huis van mijn ouders hier nog stond, was dat door de bomen zelfs onzichtbaar vanaf de weg”, zegt de bewoner. “Wij hebben er aan de voorzijde veel moeten weghalen. Mijn grootouders hebben hier oorspronkelijk gebouwd, halverwege de jaren zestig, mijn ouders hebben er aangebouwd. Mijn vrouw en ik wilden dat huis eerst vérbouwen, met de bedoeling er een kangoeroewoning van te maken voor ons gezin en mijn moeder. Helaas bleek een renovatie ondoenbaar. Daarop hebben we gesloopt en volledig nieuw gebouwd.” Die kangoeroewoning is er gekomen. De inkomhal vormt de scheiding tussen de zorgwoning rechts en de gezinswoning rechtdoor, maar ze biedt meer dan die twee toegangen. Achter één van de panelen van de houten wand bevindt zich de lift, die van binnen is afgewerkt in dezelfde houtsoort. In de rechterhoek is een zitbank geplaatst, in de linkerhoek is het gastentoilet gesitueerd. Dat laatste is net als de inkomhal ruim opgezet en heel origineel ingericht, met een ronde wasbak en een afgeronde spiegel. De inkom zet zo meteen de toon voor de ruimtelijke beleving van deze woning. “We hebben de oppervlakte die we ter beschikking hadden optimaal willen benutten”, zegt de bewoner, “maar er waren wel degelijk beperkingen. Zo zei Barts vennoot Liesbet Bemong, die het ontwerp maakte, onmiddellijk dat we slechts tot aan de lijn van het zwembad mochten bouwen, omdat de rest van het perceel officieel natuurgebied is. Wij mogen dus minder dan mijn grootouders. Die praktische insteek beviel ons zeer. Ook het feit dat we een totaalconcept kregen, omdat Liesbet en Bart vanaf het eerste moment samen aan de vorm én de inrichting werkten, bleek een groot pluspunt.”
Meerwaarde door slimme keuzes
Dat praktische stond het esthetische echter allerminst in de weg. Dat valt op in de keuken. Een lange eettafel tussen kookeiland en zitkamer is op zich niets bijzonders, de vorm van deze tafel is dat echter wel en de indirecte verlichting van alkoven in een van de zijwanden nog meer. Zo valt enerzijds de huisbar extra op maar anderzijds ook de trap die naar de verdieping leidt. In de bijkeuken springt het praktische opnieuw in het oog. Voor elke handeling – strijken, was drogen – is een eigen kast voorzien. In het poolhouse is een aparte plek gemaakt voor het makkelijk omkleden. “Je moet je als interieurarchitect bij elke ruimte alle handelingen voorstellen die bewoners en gasten er gaan uitvoeren”, aldus Bart Appeltans. “Zo verloopt de dagelijkse routine automatisch plezierig, creëer je meerwaarde met betere materialen.
Zachte tinten, warme kleuren
Die combinatie van comfort en esthetiek vinden we ook terug in de slaapvleugel. De dressing en masterbedroom zijn opzettelijk rustig gehouden, met zachte tinten en lege muren. In de badkamer is gekozen voor een wat ruwere textuur van de wandafwerking in stuc deco en de tegels, evenals voor houten kastjes en bankjes. “Juist die warmere kleuren en minder strakke vormen zorgen voor rust en sfeer”, legt Bart Appeltans uit. “We merken trouwens dat de trend van al te witte en strakke vormgeving inmiddels voorbij is.” De douchecabine is gecombineerd met een stoomdouche. Ook hier toont zich het voordeel van een ruimte. “Ze is groot genoeg om tijdens een vlugge douche je handdoek en ondergoed gewoon op de bank te leggen, zonder het risico te lopen dat ze nat worden”, zegt de bewoner. Echte luxe vertaalt zich in gebruikersgemak.
James Bond-allure
De lift voert direct tot in de kelder. Daar heeft de interieurarchitect een grote mancave gecreëerd die zowel voor de vader, maar eigenlijk voor het hele gezin bedoeld is. Er kan worden gebiljart, gegamed en naar films gekeken. “Maar de bovenkant van de pooltable kan worden omgedraaid, zodat je er ook gezelschapsspelen op kunt spelen. Ik heb ook gekozen voor een aantal poefachtige elementen waar je languit op kunt liggen in plaats van voor traditionele bioscoopstoelen. Die zouden de ruimte tezeer bepalen. Er is wel een cinema-achtige atmosfeer ontstaan door een aantal James Bond-elementen toe te voegen. Het geluid dat deze produceert evenaart die van de professionele cinema, omdat we met andere middelen voor zo’n perfecte akoestiek hebben weten te zorgen.”
Van gazon naar bos
Het huis is aan de achterzijde volledig open naar de tuin. Een breed terras strekt zich uit van de keuken tot aan het zwembad. Aan de zijde van de keuken is het half overdekt en voorzien van onder meer een buitenkeuken, aan die van het zwembad loopt het over in het gazon, dat op zijn beurt tot aan de borders met perkplanten en rododendrons reikt. Maar daar waar de tuin an sich ogenschijnlijk eindigt, begint het sparrenbos, dat niet minder dan driehonderd meter diep naar achteren reikt. “De weilanden achter het bos waren oorspronkelijk van mijn grootvader”, zegt de bewoner. “Ik heb ze aan Natuurpunt verkocht, maar we hebben er nog wel rechtstreeks toegang toe. Het bos is een speelbos voor de kinderen en een plek vol herinneringen voor mij. In mijn jeugd heb ik hier vele uren doorgebracht, maar destijds stonden de dennenbomen veel dichter op elkaar en braken de stralen van de zon er nauwelijks door het naaldendak.” Het oude naaldbos is door de klimaatverandering gedoemd om geleidelijk plaats te maken voor een nieuw loofbos, of misschien is ‘gedoemd’ een te negatief geladen woord. De uiterlijke vorm verandert, zoals ook die van het oorspronkelijke huis getransformeerd; het leven zelf gaat echter door. Waar ooit de eerste generatie een eerste steen legde, speelt nu de vierde. Het comfort is verhoogd, het geluk is hetzelfde gebleven.
Fotografie: Yannick Milpas
