Categorieen
Artikelen
Partners
Categorieen
Artikelen
Partners
De bouwheer van deze modernistische villa liet zijn vorige woning afbreken om er een volledig nieuwe voor in de plaats te zetten. Ze is aangepast aan een nieuwe levensfase maar ook toegesneden op een sociale levensstijl. De keuken, de tuin, de logeerkamers en de huisbar zijn nadrukkelijk bedoeld om gasten te ontvangen. Tussen de strakke architectonische lijnen is veel ruimte ontstaan voor levensplezier, een prestatie die te danken is aan de nauwe samenwerking tussen de verschillende disciplines binnen het bureau Inarto Architecten. Dat nam zowel het ontwerp van het exterieur als het interieur voor zijn rekening.
Mediterrane trekken
De sfeer wordt direct duidelijk als de leefruimtes worden betreden. Keuken en woonkamer worden van elkaar gescheiden door een indrukwekkende roomdivider met haard, maar beide blijven als één ruimte aanvoelen. De keuken plooit zich via een bijkeuken, waar een deel van de apparatuur is neergezet, uit het zicht. Zo blijft de ruimte rond het kookeiland visueel dominant maar kan ze ook een plek van samenkomst zijn. “Maar in de warmere maanden is het terras uiteraard ook een optie”, zegt Evi van Rompay, vennoot bij Inarto Architecten, die het ontwerp voor het interieur voor haar rekening nam. “Vanaf de eettafel is er een breed uitzicht op het zwembad en de achterliggende tuin. Je kunt ook in de masterbedroom zien. Toch hebben we het terras zoveel mogelijk bij het interieur betrokken, enerzijds door de mogelijkheid de hele glazen pui te kunnen open zetten, anderzijds door de overkapping. De lamellen kunnen open maar er zit ook verwarming, verlichting en zelfs muziek in de overkapping.” Een separaat poolhouse is hierdoor overbodig geworden. Bijna zou je zeggen dat ook de eettafel binnen dan helemaal overbodig is, maar er blijven natuurlijk de echt koude en natte dagen. En toch, aan de achterzijde heeft het huis door deze ingrepen ontegenzeggelijk mediterrane trekken gekregen.
Allures
De woonkamer bevat een opvallend lange zitbank en een breed televisiescherm, dat de ruimte lichte allures van een thuiscinema verleent. Het meest opvallende element is echter een vergrote weergave van De Intrige, een beroemd doek van de Belgische schilder James Ensor. “Het is niet zomaar een reproductie”, vertelt de bewoner. “Ik heb een grote voorliefde voor uitgerekend dit werk en ik heb lang gezocht naar een kunstschilder die zowel de vaardigheden als de bereidheid had om Ensors doek voor mij na te schilderen.” De Meester zelf zou er content mee zijn geweest. Via een stalen deur komen we in de huisbar terecht. Het woord ‘huiscafé’ is misschien meer op zijn plaats. Anders dan in veel huizen waar niet meer dan een achterwand met wat flessen en een tapinstallatie de suggestie moeten wekken, is deze kamer een volwaardige bar. Geen wonder dat mannelijke gasten er graag blijven ‘plakken’. Er is een directe toegang tot het terras, en een visuele tot de inkomhal, om de verbinding met de rest van het huis te onderstrepen.
Notenhouten wanden
De slaapvleugel ligt achter de keuken en wordt bereikt door een in de achterwand verborgen deur te openen. Evi van Rompaey heeft gekozen voor een vloeiende overgang door het notenhout van de keuken ook in de dressing en de badkamer toe te passen. Het geeft een prachtig visueel effect en doet opnieuw compleet vergeten dat we ons eigenlijk in een betonnen blok bevinden. “De dressing is deels bekleed met stoffering. Dat heeft een esthetisch reden, maar ook een akoestische. Het middenblok is volledig op maat ingedeeld naar de behoeftes van de gebruikers. Er zijn dus aparte vitrines voor bijvoorbeeld horloges en riemen. De connectie met de wasplaats hebben we via een verborgen deur gemaakt.” In de ruime badkamer (die ook nog voorzien is van een sauna) geeft het hout bovendien een warme sfeer en een visuele connectie met de slaapkamer De slaapkamer biedt aan drie zijden zicht op de tuin en het terras. Het rustgevende van het groen komt er aan alle kanten binnen.
Partytime
De huislift of de trappen voeren tot in de kelder. Die telt bijna evenveel vierkante meter als het gelijkvloers. Er is plek voor enkele auto’s, voor technieken en voor berging maar de akoestische panelen aan het plafond bewijzen dat deze ondergrondse ruimte niet enkel dient voor auto’s. Er staan bovendien ook enkele koelkasten ‘geparkeerd’. “Soms geven we een feestje in de kelder”, zegt de bewoner. “Zo hebben de buren nooit last van het geluid en hoeven wij niet op de klok te letten. De situering van alle leefruimtes op het gelijkvloers en de huislift zijn elementen die het huis levensloopbestendig hebben gemaakt. We kunnen hier tot op hoge leeftijd blijven wonen. Maar al de rest heeft het voor ons ook tot een ‘partyhouse’ gemaakt. Voor mij is het niet nodig naar Ibiza of een andere feestplek te gaan. We hebben hier echt alles wat nodig is om goed te kunnen leven.”
Fotografie: Yannick Milpas
