Een stukje Californië in de Kempen

MIBO Pietra en FACET Architecten

Wie geregeld naar de Verenigde Staten en Japan reist, raakt onvermijdelijk beïnvloed door de architectuur daar. De bewoners van deze woning verzamelden die indrukken ieder afzonderlijk. Toen zij een koppel werden, besloten ze hun niet-Europese inspiratie te delen met de architect en als uitgangspunt te nemen voor hun nieuwe huis. FACET architectuur & interieur herkende in hun verhaal duidelijke raakvlakken met het Californische minimalisme en de stijl van Frank Lloyd Wright, waarin het spel van licht en materiaal, en de vloeiende overgang tussen binnen en buiten, centraal staat. Natuursteen kreeg daarin een sleutelrol. Mibo-Pietra leverde de gereconstrueerde natuursteenstrip die zowel binnen als buiten is toegepast. Het eindresultaat is eigenzinnig, warm en inspirerend.

---

INKOM

---

Stapstenen in het groen
Modernistische architectuur heeft een geometrisch karakter en leidt daarom vaak tot opvallend strakke hoeken en lijnen. Die overdaad heeft FACET hier weten te voorkomen. De woning oogt niet als een massief blok. Aan de buitenkant vallen bijvoorbeeld de stapstenen op die naar de voordeur leiden, prachtig verzonken in het omliggende groen, wat ze organisch laat ogen. De compacte inkomhal leidt naar een houten volume, dat zowel de vestiaire als de toegang tot de bovenverdieping bevat. In de praktijk wordt echter vaker de zijingang gebruikt. Die leidt door de bijkeuken direct naar de keuken. Het interieur kenmerkt zich niet door een overdaad aan vierkante meters maar wel door een zeer praktische indeling. “Wij zijn in eerste instantie erg geïnteresseerd in hóé de bewoners dagelijks leven. Dat vormt de basis van het ontwerp en dan volgt de esthetische uitwerking ervan.”

---

WOONKAMER EN EETKAMER

---

Buiten naar binnen brengen
In de leefruimtes wordt duidelijk dat die esthetiek er evengoed mag wezen. Het zijn de natuursteenstrips die de overgang tussen binnen en buiten zeer vloeiend maken, die fraai contrasteren met de andere gebruikte materialen en die het huis ook werkelijk zijn ‘Californian minimalistic touch’ geven. “Bij Mibo-Pietra heb je standaard al een keuze uit een veertigtal verschillende stenen en kleurschakeringen”, zegt Jessica van FACET. “We zijn met de opdrachtgevers naar de showroom in Hoogstraten geweest. Maar tot onze aangename verrassing had Michel er nog een hele reeks nieuwe stenen aan toegevoegd. De collectie blijft zich uitbreiden. We zochten samen met de bewoner naar de juiste keuze voor hun woning. De natuursteenstrips zijn niet enkel gebruikt om zijmuren een natuurlijker uitstraling te geven en zo de betonnen look te doorbreken. In deze woning brengen ze het exterieur ook deels naar binnen, zoals in de woonkamer. Opvallend is daarnaast dat de strips heerlijk ruw ogen en aanvoelen en dat op een geen enkele manier zichtbaar is dat het om strips gaat en niet om massieve stenen. “Dat effect hebben we bereikt door onze manier van voegen”, zegt zaakvoerder Michel Boeckx. “De strips zijn gelijmd, maar ze lijken gemetst.”

---

KEUKEN

---

Onderhoudsarme materialen
Woonkamer, eetkamer en keuken zijn redelijk compact maar ogen groter, doordat er vanuit elke ruimte volop zicht is op de achtertuin. De keuze voor een minimalistische stijl heeft niet tot kilheid geleid omdat de bewoners overal hun persoonlijke stempel op de ruimtes hebben kunnen drukken: een metersbreed schilderij van een strandtafereel dat in zijn vrolijke kleuren sterk doet denken aan Raoul Dufy, een tropisch aquarium met discusvissen, exotische beeldhouwkunst. In de keuken is gekozen voor veel hout en daarnaast voor inox dekbladen. “Net als bij de vloertegels hebben we rekening gehouden met de wens van de bewoners om onderhoudsarme materialen te gebruiken”, aldus FACET. “Inox blijft in de loop van vele jaren even mooi als in het begin. Bovendien weerspiegelt de warmte van het inox die van de overige materialen, versterkt de sfeer van het interieur.” Apparaten die veel ruimte in beslag nemen, zoals een Amerikaanse koelkast, zijn om de hoek geplaatst in de bijkeuken die bij de zijdeur uitkomt. Het is een goed voorbeeld van het ruimtebesparende en praktische uitgangspunt van dit ontwerp. Alles vloeit logisch in elkaar over.

---

SLAAPVLEUGEL

---

Zonder drempels
Mensen die op latere leeftijd besluiten te gaan samenwonen, betrekken meestal ook de toekomst in die beslissing. Dat laatste niet in de zin van eventuele kinderkamers maar van meteen gelijkvloers wonen. “Daarom is de slaapvleugel op dezelfde verdieping gemaakt als die van de leefruimtes en zijn alle kamers nu vast rolstoeltoegankelijk gemaakt, zonder drempels, inclusief het toilet”, zegt Jessica van FACET. Maar ook de kinderkamers doken op in het ontwerp: als logeerkamers voor de derde generatie, die geboren werd tijdens en na het opleveren van de woning, alsof ze erop gewacht hadden. Ze bevinden zich op de bovenverdieping, die geheel als ‘logeeretage’ is voorzien.

---

TUIN

---

Extra bos
“De komst van een aantal kleinkinderen op korte tijd heeft de bewoners doen besluiten de zwemvijver toch niet in gebruik te nemen. Deze is wel uitgegraven en je kunt de contouren ervan zien in het gazon, maar het leek te gevaarlijk ze nu al te hebben liggen, terwijl kleine kinderen erin zouden kunnen vallen. Maar dankzij dit afgraven kan ze over enkele jaren alsnog snel in gebruik worden genomen. Het was ook een bouwkundig en financieel verstandige beslissing”, legt de architect uit. De tuin is overigens veel groter dan het gedeelte met terras en gazon doet vermoeden. Ze omvat ook een langwerpig stuk bos, waarvan de gemeente eiste dat het behouden zou blijven en waarvan de bewoners zelfs méér meters hebben laten staan dan ze verplicht waren. Hoge en mooi volgroeide bomen, zowel achter als aan de overkant van het huis, vormen de omkadering van de tuin en bewijzen dat de straat waarin de woning ligt vroeger bos was. “Zo is er nóg iets minder bos verloren gegaan en de woning nog iets meer verankerd in de groene omgeving.” Exotische architectuur in een autochtoon bos. Misschien toch een stukje Californië in de Kempen.

Editor: Media Team

Tekst: Gebaseerd op een tekst van Jeroen Kuypers

Fotografie: Veerle Verheijen